SNSD demantuje politiku koju sam provodi

Dok mediji u bh. entitetu Republika Srpska ismijavaju upozorenja Denis Bećirovića, predsjedavajućeg Predsjedništva Bosne i Hercegovine, o ruskom uticaju, stvarnost ih sustiže vlastitim narativom. Sedmicama se u javni prostor plasiraju priče o srpsko-ruskom hramu u Banjoj Luci, a paralelno se najavljuju politički kontakti i odlazak bivšeg, osuđenog, entitetskog predsjednika Milorada Dodika u Moskvu. Dodik je juče i zvanično otputovao u Rusiju, gdje će, kako je najavljeno, prisustvovati vojnoj paradi 9. maja.

Razrađena strategija

U tom raskoraku između onoga što se negira i onoga što se demonstrativno pokazuje, pitanje ruskog uticaja više ne djeluje kao politička konstrukcija, nego kao činjenica koja se pokušava relativizirati.

- U ovoj situaciji nema nikakvog paradoksa - naprotiv, radi se o klasičnom obrascu političke komunikacije u kojem se realnost negira upravo onda kada postaje najočiglednija. Napadi na Denisa Bećirovića na RTRS-u nisu pokušaj argumentovane rasprave, već deo strategije relativizacije - ako dovoljno često ismejete upozorenje, deo gledaoca će posumnjati da problem uopšte postoji, ističe Nikola Lunić, konsultant iz oblasti geopolitike i bezbjednosti.

Istovremeno, dodaje Lunić, politička praksa demantuje sopstvenu propagandu.

- Najava odlaska Milorada Dodika u Moskvu, uz višenedeljnu promociju projekata poput ruskog hrama u Banjaluci, nije samo simbolički čin - to je politička poruka o strateškom opredeljenju. Drugim rečima, ono što se u medijima negira, na terenu se među sopstvenim biračkim telom demonstrativno potvrđuje, kaže Lunić.

Dodaje da zato ovu vrstu aktivnosti treba nazvati pravim imenom: to je parodija diplomatije.

- Diplomatija podrazumeva doslednost, transparentnost i jasno definisane interese, a ovde imamo sve suprotno - javno osporavanje uticaja jedne sile, uz paralelno produbljivanje odnosa sa njom, i to bez ikakvog pokušaja da se to uskladi sa zvaničnim spoljnopolitičkim okvirom Bosne i Hercegovine. Posebno zabrinjava širi kontekst. Milorad Dodik već godinama gradi višeslojnu mrežu odnosa, koja uključuje ne samo Rusiju već i određene krugove u SAD-u. Ta sposobnost balansiranja između geopolitičkih suparnika može delovati kao pragmatična politika, ali u suštini proizvodi nestabilnost, jer otvara prostor za spoljne uticaje, potkopava poverenje u institucije i šalje signal da su strateške orijentacije podložne dnevnopolitičkoj trgovini, navodi Lunić za Oslobođenje.

U tom svjetlu, kaže Lunić, medijsko ismijavanje upozorenja o ruskom uticaju ne djeluje kao izraz uvjerenja, već kao pokušaj da se javnost dezorijentiše.

Podrivanje institucija

- Kada se činjenice i simboli uporno gomilaju u jednom pravcu, negiranje prestaje da bude stav i postaje propagandni refleks. Zato je problem dublji od retorike. Ovo nije samo pitanje političkog sukoba u Bosni i Hercegovini već pitanje strateške orijentacije i institucionalnog integriteta. A kada se diplomatija svede na simultano negiranje i demonstriranje istog fenomena, onda više ne govorimo o politici - već o njenoj karikaturi, sa potencijalno ozbiljnim bezbednosnim posledicama, zaključuje Lunić.

Podsjećamo, Bećirović je prije nekoliko dana u Parizu, govoreći pored Emmanuela Macrona, kazao da se Bosna i Hercegovina suočava s ozbiljnim hibridnim prijetnjama i ruskim uticajem koji se provodi preko Republike Srpske. Napomenuo je da je u ovakvim okolnostima ubrzan put ka NATO-u ključan za stabilnost zemlje, jer propaganda i dezinformacije direktno podrivaju institucije.