Strašekov narator i likovi su djeca tranzicijske nesnađenosti, antielita, i njihova pobuna nema jasnu političku artikulaciju, već se, uglavnom, svodi na odbijanje da se prilagode

Kod Karakaša sve u ovoj knjizi počiva na jeziku, on je dojmljivo precizan, slikovit, zategnut u stilskom smislu do maksimalne moguće mjere

U tom otporu stigmi i društvenoj nepravdi, koji se zrcali kroz motive mora, tijela, ljubavi i nasilja, prepoznajemo poetiku Marije Andrijašević: iz bola i ranjivosti rađa se snaga, a s margine života – umjetnost koja ga oponaša